Την Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου, 45 μαθητές και μαθήτριες της β΄τάξης του 1ου Γυμνασίου Αγ Νικολάου και 3 συνοδοί με βοηθό το Θεό και τον αίθριο καιρό, επισκεφθήκαμε ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια της Ελλάδας την Ι. Μ. Παναγίας της Παλιανής .
Μια κιβωτός ιστορίας πίστης και πολιτισμού που μαρτυρεί τους αγώνες όχι μόνο της Χριστιανικής πίστης αλλά και της Ελευθερίας .Πάντοτε γυναικείο, το μοναστήρι καταστράφηκε κατ ΄επανάληψη αλλά η Παναγία το ευλόγησε με τη μόνη διασωθείσα εικόνα της που έφερε ζωγραφιστά κλαδιά μυρτιάς και που στη συνέχεια με θαυμαστό και ξένο τρόπο βγήκαν από την εικόνα και μεγαλώνοντας, την έκλεισαν στο εσωτερικό τους, ώστε σήμερα να παρουσιάζεται αυτό το δώρο ως δέντρο της Παναγίας της Παληανής, εξ ου και Μυρτιδιώτισσα με πολλά σημεία μικρά και μεγάλα ιάσεων και τεκνοποιίας.
Μας περίμενε επάνω από τη θύρα της μονής η εικόνα της Θεοτόκου με ανοιχτή την αγκαλιά και κατω πρόσμενε η ηγουμένη που μας καλωσόρισε με χαρά και μας οδήγησε στο καθολικό για την προσκύνηση και την ξενάγηση .
Οι μαθητές και μαθήτριες δεν χόρταιναν από τις εικόνες είτε του καθολικού είτε των κελιών των λουλουδιών αλλά και της αγίας Μυρτιάς…
Το αρχονταρίκι ακριβώς χώρεσε τον αριθμό μας και το κέρασμα ανάπαυσε μικρούς και μεγάλους που αφεθήκαμε αρκετή ώρα στον ευλογημένο χώρο του με την διακριτική παρουσία της ηγουμένης.
Με χαρά που αποτυπώθηκε στις φωτογραφίες, αποχαιρετήσαμε και κατευθυνθήκαμε για την ιστορική πρωτεύουσα του Ηρακλείου που η πρώτη της ονομασία ήταν Χάνδακας ,για να επισκεφθούμε τον ιερό ναό του πρώτου επισκόπου της Κρήτης του αγίου Τίτου.
Εκτός από το προσκύνημα της αγίας κάρας και την αναφορά μας στον άγιο απόστολο Τίτο, τον μαθητή και συνοδοιπόρο του απ. Παύλου, στον οποίο και η αντίστοιχη επιστολή για τους Κρητες και πώς να τους ποιμάνει ιδιαίτερα αναφερθήκαμε στον εορταζόμενο βασιλέα, Νικηφόρο Φωκά, τον ελευθερωτή του Χανδακα και της Κρήτης ολόκληρης από τους Άραβες κατακτητές και το έργο του στον επαναχριστιανισμό της νήσου με τον Άγιο Νίκωνα τον μετανοείτε. Η ζωή του συνδέθηκε και με την ίδρυση του αγιορείτικου μοναχισμού αφού βοήθησε στέλνοντας μεγάλα δώρα στον πνευματικό του και ιδρυτή της μεγίστης Λαύρας τον άγιο Αθανάσιο τον Αθωνίτη.
Ο ναός του αγίου Τίτου πολύ ιδιαίτερος σε αρχιτεκτονική, προορίζονταν να γίνει τζαμί, το Γενή τζαμί, μα δεν έγινε ποτέ αφού οι τούρκοι και τουρκοκρητικοί με κριτήριο το θρήσκευμα ανταλλάχτηκαν μετά το 1922 με τους Χριστιανούς της Μικράς Ασίας.
Ορθόδοξος ναός λοιπόν που μάλιστα αποθησαυρίζει ανάμεσα στα άλλα την αγία κάρα του ιδρυτή της εκκλησίας της Κρήτης αλλά και 10 εικόνες της Θεοτόκου από παλαιότερες και νεότερες περιόδους.
Ακολούθησε ελεύθερος χρόνος για φαγητό στο ιστορικό κέντρο.
Ενθουσιασμένοι και ξεκούραστοι επιστρέψαμε.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΤΣΑΚΙΡΑΚΗΣ
